Gillian Lowyck mag zich samen met Karlijn Sonderen Smit, laureaat noemen van de schrijfwedstrijd VLOED editie 2026. VLOED is een initiatief van De Letterie, KAAP en de Auteurs en ondersteunt beginnende schrijvers. Gillian was altijd al bezig met taal, onder andere als journalist en nu als copywriter bij De Grote Post. In haar vrije tijd schrijft ze proza en essays en vindt ze inspiratie aan zee. Met het verhaal ‘De Zeekat’ wint Gillian een residentie in De Letterie en in november brengen Gillian en Karlijn hun werk op het podium van KAAP.
Wat betekent Oostende voor jou?
Ik ben hier geboren en getogen. Ik woonde na mijn studies een paar jaar in Gent, maar ik ben teruggekeerd omdat ik Oostende te veel miste. Ik vind de mix van stad en zee ideaal. Andere kuststeden zijn te kalm. Ik heb ook behoeft aan dat wat drukke, ruwere aspect van een stad.
Hoe spendeer je je vrije tijd in Oostende?
Ik werk in De Grote Post, dus ik pik regelmatig een voorstelling mee. Met mijn zoon ga ik vaak naar de bib of naar boekhandel De Witte Zee. Hij mag altijd een boek kiezen als we daar zijn. Op het strand vind je me meestal buiten het zomerseizoen. Dan is het strand gewoon het strand, leeg en ruimtelijk, zonder alle typische zomeractiviteiten.
Je hebt de schrijfwedstrijd Vloed gewonnen. Hoe voel je je daarbij?
Ik had het niet verwacht, eerlijk gezegd. Ik heb in het verleden ook al eens een tekst ingezonden. Ik deed het dit jaar opnieuw omdat je altijd feedback krijgt op je werk, ook al ben je geen laureaat. Dat vind ik zeer waardevol. Mijn tekst ‘De Zeekat’ had ik dus niet speciaal voor Vloed geschreven.
Op het strand vind je me meestal buiten het zomerseizoen. Dan is het strand gewoon het strand, leeg en ruimtelijk.
Hoe heb je de microbe voor het schrijven te pakken gekregen?
Ik heb mijn hele loopbaan lang geschreven. Ik heb tien jaar als journalist gewerkt en nu maak ik teksten voor De Grote Post. Tussendoor deed ik even iets anders en ik voelde dat ik het schrijven miste. Daarom begon ik voor mezelf verhalen te schrijven. Als ik volop bezig ben met schrijven, krijgt de werkelijkheid precies een extra laag. Ik wandel op straat en zie tal van mogelijkheden om iets op te schrijven en er dan iets nieuws van te maken in mijn verhaal.
Wat kan je vertellen over je inzending ‘De Zeekat’?
Het is een vrij donker verhaal met magisch-realistische elementen. Het gaat over een vrouw die alleen woont in een huis aan zee. Alle dode dieren die aanspoelen op het strand neemt ze mee en ze begraaft die in haar tuin. Ze plant er dan rozenstruiken op. Op hetzelfde moment krijgt ze een complexe relatie met een onbereikbare man. Ze noemt hem de Zeekat. De rest ontdek je later op de presentatie in KAAP.
Als ik schrijf, krijgt de werkelijkheid precies een extra laag. Ik wandel op straat en zie tal van mogelijkheden voor mijn verhaal.
Binnenkort begint je residentie bij De Letterie. Voor veel auteurs is schrijven iets dat solo gebeurt. Via de residentie krijg je begeleiding. Hoe kijk je daarnaar uit?
Tijdens de residentie werk ik drie weken lang verder aan dit verhaal. Ik krijg redactionele begeleiding en er zal altijd iemand meelezen en feedback geven. Ik heb dat nodig, want ik weet graag of ik goed bezig ben. Je zit op je eilandje te schrijven en vraagt je af: is dit eigenlijk wel goed? Daarom maak ik ook deel uit van de Letteristen, een collectief van woordambassadeurs van Oostende. We lezen en becommentariëren elkaars werk.
Het zal ook leuk zijn om eens drie weken lang enkel met dit verhaal bezig te zijn. Het is uitdagend om het schrijven in je dagelijkse leven in te passen in combinatie met een job en een gezin.
Je hebt onlangs ook een ander verhaal afgewerkt?
Klopt, dat verhaal heeft ook een link met de zee en zeker met Oostende. Het gaat over de walvis Lucy die in 1997 aanspoelde in Raversijde. Ik ben er toen naar gaan kijken met mijn ouders. Mijn zoektocht naar de botten van de walvis is de rode draad. Als die botten er nog zijn, dan wil ik ze vinden. Er zijn natuurlijk nog andere thema’s in verwerkt zoals het moederschap, obsessie, de wildheid van de natuur en de zoektocht naar iets groters dan jezelf. Het is een hybride verhaal tussen feit en fictie, met persoonlijke elementen maar ook krantenartikels bijvoorbeeld.
