Kunst als pleister of heling? Beuys, Kiefer en Richter

Dit is een UiTPAS activiteit.

Kunst als pleister of heling? Beuys, Kiefer en Richter.

In de periode na de Tweede Wereldoorlog worstelde het Duitse volk met tegenstrijdige gevoelens, zwalpend tussen verdoezelen en verdringen. Tegelijkertijd verliezer en overlever. Alexander en Margarete Mitscherlich vatten het samen als een “onvermogen om te rouwen”. Deze decennia werden veelzeggend als de ‘Wolfszeit’ gekarakteriseerd, omwille van ontwrichtende uitdagingen binnen de eigen gemeenschap. Wanneer de vooroorlogse geniale parodie op Hitler in Chaplins film ‘The Great Dictator’ werd vertoond in een geruïneerd Berlijn, waren de Duitsers er uiteraard nog niet rijp voor. Tegelijkertijd heeft een naoorlogse generatie van Duitse kunstenaars pogingen gedaan om dit verleden te representeren. Intrigerend hoe ieder op eigen wijze inspiratie heeft geput uit de trauma’s, schuldgevoelens, pogingen tot vergeten en vormen van Wiedergutmachung. We duiken in drie oeuvres van spraakmakende, beeldend kunstenaars waarin het tijdsgewricht zichtbaar is geworden: Joseph Beuys in de mythevorming, Anselm Kiefer in de herinnering, Gerhard Richter in de rouwarbeid.

Wanneer: de dinsdagavonden 13/10, 27/10 en 10/11 van 19.30u tot 21.30u

Waar: De Geuzetorrre, Kazernelaan 1, Oostende

Wie: Joannes Késenne, PhD kunstpsychologie