L'été à Ostende par Marcel TATON

De sculpturen van Marcel Taton, zijn ogenschijnlijke "objets trouvés", zijn assemblages, zijn complex en evident tegelijk.

Hij interpreteert er diverse zielenroerselen in, die door de vingers van de tijd gepolijst zijn of bevlekt, brokstukken fantasmagorie, contrasten, weemoedigheid evenzeer en een opeenstapeling van personages en tastbare verwijzingen. Zijn verbeelding, zijn inventiviteit en zijn spirituele vertolkingen van een nieuw soort stapeling en van lyrische herhalingen van wat op het eerste gezicht een vroegere luister en présence evoceert, zijn onuitputtelijk en letterlijk en figuurlijk geestig en verheven van betekenissen.

Hij voegt er luminositeit aan toe wanneer hij er glas van Murano in neerplant.

Tovenaar Marcel verbaast en ontroert ons. Wij worden getuigen van wat ooit uitbundig bestond en leefde en dat hier herboren wordt, opnieuw intens wil leven en ons doet glimlachen en soms - wie weet - ook een beetje doet wenen.

hugo brutin (aica)