Joseph Beuys Kunst als pleister of heling? door Joannes Késenne, PhD kunstpsychologie

Joseph Beuys verwerkt in installaties en performances zijn oorlogsverleden bij wijze van catharsis.

Diens artistieke ontwikkeling neemt de vorm aan van een welbepaald sjamanisme. De kunstenaar

profileert zich als een nieuwe kunstgoeroe die de maatschappij wil genezen. Met zijn concept van

‘sociale sculptuur’ verbond hij het sociale lichaam met de creativiteit van elkeen.